Social media

21 uur geleden
PRIMEUR: Dé ervaringen van alle handbikers van team ZeeBra in één verhaal. 1. Het ochtendprogramma: Praatjes, praatjes en nog eens praatjes. Wieneke: Zaterdag 7 april 2018 was de Landelijke Move Forward trainingsdag die begon bij Fletcher Hotel Landgoed Avegoor in Ellecom. Alle teams van de deelnemende Nederlandse revalidatiecentra en individuele deelnemers, die in juni naar Oostenrijk gaan, kwamen hier samen. We kregen eerst algemene informatie over de week van de Battle en de Battledag zelf. We mogen bijvoorbeeld niet na afloop van de wedstrijd, met onze bikes, weer naar beneden in onze bike. Dat is verboden. Sommigen vinden dat jammer. Ik vind het persoonlijk niet zo erg. Naast algemene informatie kregen we ook ervaringsverhalen te horen van twee mannen die al vier keer hadden meegedaan. Erg leuk om te horen! Ik ben benieuwd of ik ook besmet raak met het Battle virus en daarna alleen nóg maar vaker die beruchte berg op wil... 2. De overgang van praatjes naar actie! Sanne: De begeleiding van Team ZeeBra had al super lief onze handbikes netjes uit de bus gehaald en startklaar gezet, zodat wij er alleen maar in hoefden te stappen, springen of glijden… want echt makkelijk erin of eruit komen gaat haast niet; vandaar deze grappig combinatie! Eenmaal in mijn handbike moest er nog een foto gemaakt worden of dan toch weer niet, want natuurlijk waren wij weer aan de late kant (Brabants kwartiertje?!). “Whaha, dus iedereen klaar, sjeesen maar!” Even oversteken, paar kilometer vlak rijden, waar we al veel bekijks hadden van de autorijders, fietsers en motoren, die voorbij kwamen. Na een kwart van de rotonde gereden te hebben, stonden ze, vanuit de organisatie van de trainingsdag op de Posbank, Move Forward, banaantjes uit te delen. Die heb ik ergens tussen mijn benen geplant en ik ben snel door gereden om mijn teamgenootjes te volgen om de berg op te gaan. 3. Het middagprogramma: Biken, biken en nog eens biken Danoesja: Het begin was even heel erg wennen. Deze handbike reed heel anders, maar veel beter, dan de handbike, die ik gewend was! Ik had ook even niet door dat ik de ondersteuning niet aan had! Gelukkig kwam ik daar wel achter voordat we de Posbank gingen beklimmen. Het eerste gedeelte van de Posbank vond ik het allerpittigst, ik dacht een paar keer: “Waar ben ik aan begonnen?” Buddy Jolanda heeft me geweldig gecoacht!We zijn boven gekomen, niet 1x maar 2x. Zo trots op ons! Het afdalen was ook een geweldige uitdaging! Ik durfde voor het eerst in mijn handbike carrière, die al 16 jaar bestaat, met de snelheid van 40 km per uur mee te handbiken, zonder angst om te vallen! Caspar: Het was voor het eerst dat ik omhoog gereden ben (op viaductjes in Breda, na). Het was dus de vraag hoe ik het er vanaf zou brengen. Bij de eerste keer dat ik omhoog reed heb ik me vooral geconcentreerd op het schakelen. Dat ging niet helemaal soepel. Toen ik de tweede keer omhoog reed ging het al een stuk soepeler en zo kreeg ik meer de gelegenheid om te genieten van de omgeving. Toen ik voor de derde keer omhoog reed heb ik zoveel mogelijk op (arm)kracht gereden. Desiree: De allereerste serieuze klim, pff… dat was wel even andere koek! Beetje zoeken, schakelen, hoe kan ik het beste boven komen, fiets leren kennen, want tja… deze “heuveltjes” was ik niet gewend. Zo ging het gedurende ongeveer 5 km, klimmen, beetje vlak, klimmen. Maar dan….. DE AFDALING!!! Wauw… dat was heerlijk, wat een fijne beloning voor je armen, gewoon laten gaan, met 54 km per uur naar beneden racen. Maar eenmaal beneden begon het rondje opnieuw, weer klimmen, vlak, klimmen. Wat was ik blij om onze uitbundige, joelende vrijwilligers steeds te zien, met name omdat op dat punt, de afdaling weer begon! Het rondje 3 x gereden, 34 km in totaal. Het was op sommige momenten afzien, ben mezelf tegen gekomen, maar met de positieve coaching van mijn allerliefste buddy (mijn lieve John) en alle vrijwilligers, die er elke keer toch maar weer staan, ben ik toch steeds weer boven gekomen! Sanne: Mijn zusje had, vooraf, Sjef (mijn buddy) al gewaarschuwd: als er dierengeluiden komen dan kan dat er maar één zijn, dat is Sanne, en die waren er hoor! Er kwam weer een vlak stuk dus ik dacht: “Zo, wij zijn boven, maar helaas volgde er nog een steile helling en daar ging ik weer hoor, standje versnelling, dat het lijkt alsof je ketting eraf is, beetje vloeken, nog meer grommen, harder blazen, langer sissen…” Maar dan kijk je opzij…. Wow!! Dat uitzicht over die heide, wat een plaatje én wat een hoogte ineens!! Dan weer een stukje vlak, waarbij ik heel de omgeving in me op kon nemen, toch ff een brok in mijn keel! Daarna reed je zo op het uitkijkpunt af, waar alle begeleiders van verschillende teams, maar vooral de dames/heren, begeleiding, supporters van Team ZeeBra je stonden aan te moedigen om door te gaan, écht gewoon kippenvel!! Toch ff een traantje gelaten, maar eenmaal de bocht door ging ik weer kei en keisnel naar beneden. Dat was wel ff een verrassing voor me zeg maar, ff pompend remmen, goed sturen en goed aanvoelen welke kant de handbike op gaat, beetje mee leunend in de bochten en dan ben je ineens beneden. Wieneke: Eenmaal op de Posbank begon het afzien natuurlijk pas echt. Bij mij is het ook nog een probleem dat ik moeite heb met schakelen (vanwege mijn verminderde fijne motoriek) en dat heb je dus heuvel op, heuvel af, wél nodig... Ik ben zelf wat heuvels op gekomen, ook die van 13 %, met wat "bij stuur hulp" van JW (mijn broer én buddy) en wat "schakel hulp” van Pim. Maar mijn God, wat was het zwaar. Na één van de meest steile heuvels heb ik eruit geflapt, dat als ik dit kon, ik vast ook wel kon bevallen... Waar dat precies op sloeg weet ik ook niet helemaal, maar ik heb de kracht nog uit mijn kleine teen geperst. Voor mijn gevoel kwam dit in ieder geval in de buurt van bevallen en ik heb in ieder geval de man naast me aan het lachen gemaakt... Bovenaan "de berg" zijn nog wat aanpassingen verricht aan mijn beensteun en het schakelmechanisme van “mijn” handbike. Het schakelen ging daarna wel wat makkelijker. De afwijking naar rechts bleef, helaas. Na de klim kwam natuurlijk ook onze beloning; we mochten ook weer naar beneden. En eerlijk is eerlijk, terwijl iedereen uit ons team dat, geloof ik, leuk vond, vond ik het soms een beetje eng. Ik had het gevoel “mijn” bike nog niet altijd goed onder controle te hebben en was bang te botsen. Gelukkig is dat niet gebeurd. Sturen gaat ook een stuk makkelijker als je goed op snelheid bent, ook al ging ik nog steeds te veel naar rechts. Dit zou ook handicap gerelateerd kunnen zijn. Ik werd al Wouter 2" genoemd. Hij nam vorig jaar deel met team ZeeBra van Revant. We hebben dezelfde handicap en hij heeft vorig jaar ook vaak de berm gezien. Bij hem is het helemaal goed gekomen. Hij gaat nu als een speer en gaat ook dit jaar weer meedoen, nu als individuele deelnemer. 4. Ook handbiken leer je met vallen én weer opstaan. Caspar: Ik kwam de finish over en ik hoefde ‘’alleen maar’’ over te steken en linksaf te gaan, maar… ik had het iets verkeerd ingeschat. De groep voor mij reed langzamer dan ik dacht, remmen lukte niet meer. Ik kon niets anders doen dan uitwijken. Rechts uitwijken ging niet, dan zou ik in de sloot liggen, links kon niet, want daar was geen plaats, dus… ik móest ik de weg op. En dat bochtige was net te scherp. Ja hoor, ik lag vervolgens “weer” op m'n muil. De schaafwond was dit keer groter dan de bij de vorige val maar verder was er niet veel aan de hand. Het voordeel van een handbike ten opzichte van een fiets is, dat áls je uit een handbike valt, je niet zo hard valt. 5. Het namiddagprogramma: emoties, emoties en nog eens emoties. Wieneke: Onder luid gejuich van het team werd ik, het verloren schaapje, ontvangen. Na de groepsfoto kwam de knuffel van teamgenote Sanne en dat was net het laatste zetje, wat ik nodig had, om de waterlanders open te zetten. Het was me, in eerste instantie, toch wel tegengevallen. Ik had echt niet zoiets van: “Yo, ik kan over 2 maanden Easy Peasy die berg op!” Nu hoeft het ook niet Easy Peasy, maar toch… Na veel zweet van iedereen, bloed omdat Wilbert aan het einde van de dag besloot zijn hoofd te stoten en mijn tranen was het "drama gehalte" van de dag compleet. Tijdens het theorie gedeelte die ochtend werd er ook een citaat gedeeld van Nelson Mandela: “After climbing a great hill, one only finds that there are many more hills to climb.” Dat is zeker waar. Als ik iets leer tijdens mijn weg naar dé Battle, dan is het wel dat ik vaker de controle los moet laten. Dat niet alles gaat, zoals ik wil dat het gaat of zou moeten gaan. En dat dat oké is, zelfs al vind ik dat moeilijk. 6. “De uitsmijter” van deze geweldige dag van dé handbikers van Team ZeeBra. Danoesja: Het was een mooie indrukwekkende dag waar ik veel van geleerd heb op het gebied van handbiken en op het gebied van mijn beperking. Binnenkort trainen in Limburg. Ik kijk er naar uit! Sanne: Lieve Buddy’s, begeleiding dreamteam ZeeBra, supporters, bedankt voor al jullie lieve hulp op deze bijzondere dag én alvast voor wat komen gaat! Ik heb enorm genoten, dit smaakt naar meer, veel meer!!! Caspar: Het was een leuke dag. Er werd veel nuttige informatie gegeven, het was goed georganiseerd en er hing een ontspannen sfeer. Mijn teamgenoten hebben het stuk voor stuk keigoed gedaan. Petje af, dames! Op naar de volgende training. De heuvels van Limburg heb ik nog niet verkend. Daar liggen vele klimmetjes die net zo steil zijn als de Kaunertaler… alleen zijn de heuvels in Limburg geen 20 kilometer!!! Desiree: Trots op mezelf, trots op mijn teamgenoten, die elk op hun eigen manier deze pukkel “opgevreten” hebben, trots op alle vrijwilligers, trots op mijn buddy! Dank aan alle lieve mensen die deze dag mogelijk hebben gemaakt. Op naar de volgende uitdaging. Wieneke: Natuurlijk gaan we nog steeds voor de top. Het zal niet makkelijk zijn, maar aan het doorzettingsvermogen en alle lieve aanmoedigingen van mijn mede bikers en alle vrijwilligers zal het niet liggen. En natuurlijk ook met dank aan mijn buddy JW. Het is bijzonder dit met mijn broer te mogen én te kunnen doen. .
>> lees meer
1 week geleden
Bij Revant Longrevalidatie is samen met revalidanten een animatie ontwikkeld. Hierin wordt helder weergegeven wat de impact van een chronische longziekte is en welke stappen je zelf kunt nemen in het acceptatie- en adaptatieproces. We krijgen goede reacties op deze informatievoorziening. We delen de animatie bij deze dan ook graag zodat meer mensen er profijt van kunnen hebben.
>> lees meer
2 weken geleden
Ervaringen met de GRAIL – Johan Dam De revalidatiearts gaf tijdens het gesprek aan dat de oefeningen op de GRAIL mij soepelheid van met name mijn schouderpartij en nek zouden kunnen geven. In het begin was ik heel terughoudend en een beetje bang voor het apparaat. Mijn bewegingen waren doordacht en voorzichtig. ‘Houten Klaas’ gaat wat ver maar 'soepel en natuurlijk' zijn zeker niet de juiste termen. Later ben ik gewend geraakt aan het apparaat en is de GRAIL mijn favoriete therapie geworden. Tijdens de eerste sessie van het ‘vliegerspel’ had ik grote moeite om één enemy kite (vijandelijke vlieger) te ontwijken. De laatste sessie had ik vier enemy kites, het maximum haalbare. Ik vloog er keurig tussendoor en het leek (onterecht) alsof het geen moeite kostte. Voor vier enemy kites is het best lastig om goed te manoeuvreren. Maar ik kon ze aan en mijn tactiek werkte best goed. Het is mijn gamer-mind die dat bedacht heeft. Ook bij andere applicaties werkte mijn gamer mindset in mijn voordeel. Zo is er een applicatie waarbij er allerlei vogels op je af vliegen en het de bedoeling is dat je deze vogels uit de lucht slaat. In plaats van te slaan liet ik de beestjes tegen mijn hand aanvliegen. Mijn behandelaar had dit niet eerder een revalidant zien doen. Hiermee ben ik ‘de slechtste leerling’ van mijn behandelaar geworden. Deze grap maakte ik omdat ik door wilde gaan met mijn therapie op de GRAIL. Want 2 keer per week een half uur op de grootste game-console spelen, is een kans die je niet zo snel meer krijgt. Als gamer triggert de GRAIL mijn interesse volledig omdat de GRAIL voor mij één grote, interactieve game-console is. De GRAIL reageert op mijn bewegingen en de fysiotherapeut maakt het moeilijker, naarmate je meer aankunt. De GRAIL heeft mij erg goede dingen gebracht en was een hele leuke en nuttige therapie voor mij. De therapie heeft mij soepelheid en snelheid gebracht en daarnaast was het ook nog eens leuk om te doen. Ik kan de GRAIL als therapie aan iedereen aanraden.
>> lees meer
2 weken geleden
Wij zoeken Leden voor de Cliëntenraad!! In verband met het ontstaan van vacatures binnen de cliëntenraad zoeken wij Leden voor de Cliëntenraad. Wat is de cliëntenraad? De cliëntenraad geeft revalidanten de mogelijkheid inspraak te hebben in het beleid van de instelling. In de praktijk betekent dit dat de cliëntenraad over allerlei onderwerpen die voor revalidanten van belang kunnen zijn gesprekken voert met de Raad van Bestuur. Het kan daarbij gaan over het opnamebeleid, de behandeling, de kwaliteit van de zorg, maar ook over zaken als huisvesting, voeding, bejegening of belangrijke wijzigingen in de organisatie. Voor wie is de cliëntenraad? De cliëntenraad is er in de eerste plaats voor allen die worden behandeld in een van de revalidatiecentra van Revant: kinderen, jongeren en volwassenen. Maar uiteraard ook voor hun ouders of wettelijke vertegenwoordigers. Kortom, de raad komt op voor en behartigt de gemeenschappelijke belangen van allen die betrokken zijn bij de behandeling. Van leden van de cliëntenraad wordt verwacht dat zij: • geïnteresseerd zijn in de gezondheidszorg in het algemeen en in het bijzonder de revalidatiezorg binnen Revant; • gemotiveerd zijn om de gemeenschappelijke belangen van revalidanten te behartigen; • bereid zijn om acht tot tien uur per maand te besteden aan de CR. zoals het vergaderen (+ voorbereiding) en het onderhouden van contacten; • woonachtig zijn in Zeeland respectievelijk de regio West-Brabant. Vaardigheden • in staat zijn beleidsstukken te lezen en zich hierover een visie te vormen; • zich kunnen inleven in de belangen van cliënten, maar ook voldoende afstand kunnen nemen van persoonlijke belangen; • een kritische, positieve en open houding hebben; • in teamverband kunnen functioneren. Informatie is ook te vinden op de website (www.Revant.nl) en bij het managementsecretariaat (Petra de Kok) op te vragen. Voor meer informatie over deze vacature kun je contact opnemen met Manon van Riet, voorzitter cliëntenraad 06-23513258. Je motivatie met cv kun je tot en met 2 mei 2018 sturen naar: cr@Revant.nl of Revant, t.a.v. Petra de Kok, Brabantlaan 1, 4817 JW BREDA.
>> lees meer
2 weken geleden
Wij zoeken hulp! De superhelden week (functionele therapieweek) zal plaatsvinden in de week van 23 t/m 26 april. (dit is de eerste week van de meivakantie voor de regio Zuid). We gaan dan hard aan de slag om alle deelnemers hun zelf opgegeven hulpvragen aan te leren. Hiervoor zijn we nog op zoek naar enthousiaste studenten die onze helden willen opleiden. Wat gaan we doen? In deze week gaan we hard aan de slag om deze vaardigheden te trainen. Daarnaast kijken we welke leer strategieën de kinderen gebruiken en proberen we ze hier handvaten in te bieden. Zodat ze dit bij nieuwe vaardigheden in de toekomst ook kunnen toepassen. Verder is er naast de week een oudermodule, om ouders meer inzicht in het motorisch leren van hun kind te geven. Verwachting van jullie? Wij verwachten enthousiaste studenten die kinderen kunnen motiveren en stimuleren om het beste uit zichzelf te halen en hun grenzen te verleggen. Daarnaast is flexibiliteit een vereiste en goede communicatie met zowel kind als begeleiding een must. De week zelf houdt in van maandag t/m donderdag 8.00 aanwezig en tegen 14.30 naar huis. De kinderen blijven dus ook niet slapen. Er is een dag voorbereiding (vrijdag 20 april) waarbij je uitleg krijgt over het programma en er komt ook eigen voorbereidingstijd bij. Wij schatten de studiebelasting op 40 uur waarvan 34 directe contacturen. Wij hopen op veel positieve aanmeldingen! Opgeven kan via onderstaand mailadres! Met vriendelijke groet, namens de projectgroep, Bart Snijders (b.snijders@revant.nl)
>> lees meer
2 weken geleden
De App 'Revant Op Weg' Het volledig integreren van e-health oplossingen binnen de gezondheidszorg is een grote uitdaging. Als zowel behandelaren als patiënten zich ervoor inzetten kan het een succes worden. Revant longrevalidatie is in februari gestart met Revant Op Weg. Dit is een app waarin revalidanten informatie en oefeningen op maat krijgen aangeboden. Zodoende wordt, middels het right time, right experience-principe, gedragsverandering gestimuleerd. Maar hoeveel van onze revalidanten willen nu werken met een revalidatie app? In de tweede groep die mag gaan werken met de app doet iedereen mee! Hoe mooi is dat!
>> lees meer
3 weken geleden
Revant centrum voor Complex Chronisch Longfalen is betrokken bij de ontwikkeling van een longaanval app. Deze app wordt ontwikkeld door onderzoekers van het UMC Utrecht en Hogeschool Utrecht: Jaap Trappenburg en Yvonne Korpershoek. Het doel van de app is het verminderen van het aantal en de ernst van longaanvallen bij COPD-patiënten door ondersteuning te bieden bij zelfmanagement. Om de app te laten aansluiten op de behoeftes en wensen van COPD- patiënten, zijn enkele longrevalidanten bij Revant geïnterviewd. Samen met revalidanten nieuwe dingen ontwikkelen is iets wat sterk aansluit op de visie van Revant. Onze revalidanten zijn nu al enthousiast en we zien een mooie ontwikkeling in het product. We hopen op een mooi resultaat die de COPD-patiënt kan ondersteunen!
>> lees meer
3 weken geleden
BREDA - Een berg beklimmen terwijl je twee prima benen hebt, is al een flinke uitdaging. Een berg beklimmen terwijl je in een rolstoel zit, klinkt bijna onmogelijk. En toch denkt Caspar Evers uit Breda dat hij het kan. Bekijk het bijgevoegde filmpje!
>> lees meer
4 weken geleden
Vrijdag 2 maart jl. is de Pop up winkel geopend. Deze is gevestigd in de Brusselstraat 6 te Breda. Laat je informeren over langer zelfstandig wonen, technische hulpmiddelen en brandveilig wonen. De winkel is open op woensdag, vrijdag en zaterdag tussen 13.30 en 16.00 uur.
>> lees meer
4 weken geleden
Informatie-avond over Mantelzorg Donderdagavond 26 april Deze wordt verzorgd door Mariette Straver; medewerker Welzijn & Mantel zorgconsulent SMWO van de Stichting maatschappelijk werk & welzijn (Oosterschelde regio) Aanvang : 19.30 uur Locatie: Centrale hal Lindenhof Goes Iedereen is van harte welkom! Voor meer Info: kunt u contact opnemen met: B.Meert@revant.nl of M.straver@smwo.nl
>> lees meer

 

 

Terug naar homepagina