Als ik opnieuw mocht kiezen, zou ik hier zó weer beginnen
Frans van der Brugge was jarenlang fysiotherapeut bij Revant Revalidatiecentrum Breda, Sanne Steerneman, ook fysiotherapeut, is er nu werkzaam. Frans werkte er van 1994 tot 2007, Sanne begon in 2018 en is inmiddels een vaste waarde in de kliniek en polikliniek. Samen blikken ze terug én vooruit op 25 jaar revalidatie in de kliniek in Breda.
Een warm bad van collegialiteit en kansen
Als ik mijn leven over mocht doen, zou ik hier zó weer beginnen,” zegt Frans met een glimlach. “Ik heb hier een fantastische tijd gehad. De collegialiteit, de sfeer, de mogelijkheden… het voelde als een warm bad. We werkten samen en leerden van elkaar. We hadden alles: een sporthal, zwembad, fietsen, apparatuur. Dat mis ik in een gewone fysiotherapiepraktijk. ”Sanne herkent dat gevoel: “Ik heb hier mijn afstudeerstage gedaan en wist meteen: als ik hier mag werken, ben ik een gelukkig mens. En dat is gelukt.
Van houdingen naar hersenactiviteit
De fysiotherapie is in de afgelopen decennia sterk veranderd. Frans vertelt hoe hij destijds werkte volgens het NDT-concept (Neurodevelopmental Treatment). “We werkten vanuit de gedachte dat mensen na een herseninfarct weer konden bewegen zoals daarvoor. Alles draaide om links en rechts hetzelfde bewegen en het verminderen van spierspanning. We legden mensen in bepaalde houdingen om dat te bereiken. Dat was pionieren, ontdekken. ”Sanne vult aan: “Dat is precies de verschuiving die ik tijdens mijn opleiding zag. Het gaat niet om hóe je iets doet, maar dát je het doet. Een veranderd looppatroon is ook een looppatroon. ”Ze vertelt enthousiast over een nieuwe ontwikkeling: neuromagnetische stimulatie. “De gezonde hersenhelft remmen we af, omdat die vaak overactief werkt na een beroerte. Dat stimuleert de aangedane helft om weer aan de slag aan te gaan. Daarmee wordt de balans tussen twee hersenhelften hersteld.” Frans knikt: “Fantastisch om te horen. Van pionieren met houdingen naar pionieren met hersenactiviteit. Maar altijd met hetzelfde doel: mensen beter laten functioneren.
Nazorg: van loslaten naar blijven volgen
Ook de nazorg is veranderd. Frans: “Vroeger werkten we keihard naar ontslag uit de kliniek toe. Daarna volgden we mensen niet meer.” Sanne: “Sinds 2020 hebben we een nazorgtraject: na drie, zes en twaalf maanden komen mensen terug. We kijken of de ingezette zorg op de juiste plek terecht is gekomen en of er nieuwe hulpvragen zijn.” Frans: “Dat is zó waardevol. Ik deed dat vroeger op mijn manier, via vrijwilligerswerk en de vereniging ‘Samen Verder’. Maar nu is het structureel en professioneel ingebed.
De mens achter de revalidant
Beide fysiotherapeuten delen een verhaal dat hen is bijgebleven. Frans vertelt over Matthijs, een jonge man met hersenletsel na een auto-ongeluk. “Hij was automonteur. We regelden een motorblok en zelfs mijn eigen auto, zodat hij kon sleutelen tijdens zijn revalidatie. We gingen samen naar de autosloperij. Dat was maatwerk. Jaren later belde hij me nog op. Dat vergeet je nooit.” Sanne herinnert zich meerdere revalidanten, waarbij we met meerdere collega’s letterlijk en figuurlijk iemand weer op de been hielpen. Een super gevoel als je dat samen met de revalidant en team voor elkaar krijgt.
Het Revant-gevoel
Wat is voor Frans en Sanne het Revant-gevoel?
Frans: “Voor mij is dat collegialiteit. Samen de schouders eronder, met plezier en humor.” Sanne: “Voor mij is het de oefenzaal vol beweging. Mensen die elkaar aanmoedigen, ook als ze zelf geen therapie hebben. Ze komen gewoon even kijken, een praatje maken. Dat zegt alles: Revant voelt als een veilige plek, een warm bad.”
